Het roemruchte Poz&Proud bestaat dit jaar twintig jaar. Successen en weerstand wisselden elkaar a die jaren af. Allard is sinds twee jaar coördinator van de groep. Hij pleit voor meer humor en minder slachtofferschap. “De zwaarte mag er wel wat vanaf.”

Hoe lang ben je al betrokken bij Poz&Proud?
“Veertien jaar geleden kreeg ik mijn hiv-diagnose. Sinds dat moment werd ik door een vriend af en toe meegenomen naar activiteiten van Poz&Proud, bijvoorbeeld een brunch of de borrels. Een jaar of twee later verhuisde ik naar Amsterdam. Langzamerhand raakte ik meer betrokken en in 2019 ben ik vrijwilliger geworden.”
Wat trok je destijds aan in Poz&Proud?
“Mij ging het primair om de mensen en het contact met andere hiv-positieve mensen. Daarnaast was ik de eerste jaren vooral druk met de aankleding van de boot van Poz&Proud voor de Canal Parade. Dat vond ik enorm leuk om te doen. Op enig moment werd me gevraagd lid te worden van de kerngroep. Een mooie kans om iets terug te doen voor de community waaraan ik zelf veel heb gehad. Twee jaar geleden ben ik coördinator geworden.”

Dit jaar bestaat Poz&Proud twintig jaar. Wat weet je van de beginjaren van Poz&Proud?
“Wat ik weet, weet ik uit verhalen van anderen. Zo werd het recht op seksualiteit voor mannen met hiv door Poz&Proud sterk op de kaart gezet. Poz&Proud pleitte onder meer voor seksfeesten voor mannen met hiv die beschermde of onbeschermde seks met elkaar wilden hebben. Zeker in die tijd lag dat bijzonder gevoelig.
De afgelopen jaren hebben we een aantal fantastische evenementen georganiseerd. Daarnaast hebben we steeds geprobeerd om ook inhoudelijk meerwaarde te hebben, bijvoorbeeld door het organiseren van infomiddagen over onderwerpen die mannen met hiv aangaan. Op dit moment zijn we bezig met het maken van een nieuw document waarin staat wat onze missie is en welke strategie we willen volgen. Medisch gezien is alles wel zo’n beetje geregeld. Tegelijkertijd zijn veel mensen niet open over hun hiv-status. En ik heb het idee dat mensen het woord ‘stigma’ een beetje zat zijn. Het is voor mijzelf een leeg en zwaar containerbegrip geworden.”
Maar het hiv-stigma in de zorg is toegenomen. Dat probleem los je toch niet op door het beestje een andere naam te geven?
“Dat is zo. Maar het woord stigma heeft voor mij persoonlijk te maken met slachtofferschap. En zelfstigma is daar een groot onderdeel van. Ik vind stigma een vies woord. Natuurlijk is het erg dat mensen niet open durven zijn over hun hiv, maar de zwaarte mag er wel wat vanaf. Ik denk dat het tijd wordt voor meer humor. En soms is het belangrijk om scherp en direct uit de hoek te komen. We mogen toch nog wel een klein beetje rebels zijn?”

Wat zoeken mannen bij Poz&Proud?
“Ik denk dat het aspect samenkomen heel erg belangrijk is. Bij de maandelijkse borrels in Amsterdam en Amersfoort zien we regelmatig nieuwe gezichten. Mensen vinden het fijn om in een laagdrempelige omgeving een drankje met elkaar te drinken. En dan hoeft hiv echt niet voortdurend onderwerp van gesprek te zijn. Verder willen we mannen met hiv de kracht geven om open te zijn over hun hiv. We zijn meer dan een evenementenbureau en ik vind dat we Poz&Proud best nog wat meer diepgang mogen geven.”
Is Poz&Proud laagdrempelig genoeg voor nieuwe mensen?
“Lastig te zeggen. De meeste mensen vinden van wel, al zijn er ook die ons en de Hiv Vereniging een gesloten community vinden. Maar goed, het is nou eenmaal zo dat je vaak eerst iets moet geven voordat je iets terugkrijgt. Dat neemt niet weg dat we nog gastvrijer kunnen zijn tijdens de borrels en de brunches. Ik zou graag een nog actiever gastheerschap zien. Maar ik geloof niet dat wij heel hoogdrempelig zijn. Wel zouden we dolgraag jongere generaties aan willen spreken. Mensen van rond de dertig zijn voor ons moeilijk te bereiken.”
Hoe kijk je naar de toekomst van Poz&Proud?
“We staan op een kantelpunt. Ik denk dat er voor ons geen keiharde, activistische zaken meer liggen. Het bieden van een community, mensen samenbrengen en dingen organiseren zullen belangrijk blijven. We moeten mensen met elkaar blijven verbinden. En dingen op de agenda blijven zetten, zoals recentelijk nog het afsluiten van een arbeidsongeschiktheidsverzekering voor mensen met hiv. Ook hebben wij een rol in het normaliseren in plaats van problematiseren van hiv. Er ligt dus werk genoeg. We zijn dan ook hard op zoek naar actieve leden voor onze kerngroep. Iemand die handig is met social media en in staat is een online-community te creëren zou bijvoorbeeld zeer welkom zijn. Maar ook anderen die een mening hebben en de noodzaak van Poz&Proud zien, zijn meer dan welkom.”
Op 22 november gaat Poz&Proud hun jubileum vieren in Akhnaton in Amsterdam. Meer info over het event volgt. Houd de socials in de gaten!
Dit artikel verscheen eerder in hello pride.
Tekst Joep Heldoorn Beeld Henri Blommers

